نقطه ۲۰۰

داشتم نوشته های پیشینو نگاه میکردم چه چرتو پرتایی که به اسم دلنوشته توشون نبود خوندنشون باعث خجالته

دوماه دیگه میشه چهار سال از تولد وبم چه زود گذشت

چقدر بودن کسایی که اومدن وبمو دیگه الان هیچ معلوم نیست کجان

یه روزایی یه کسایی از دوستای قدیم میان میگن نمیدونم منو یادته یا ن

باید بگم همه رو یادمه خیلیا بودن که الان دیگه نیستن امیدوارم هرجان خوب باشن و من یادمه همشونو

خوب نبودم که نموندن و امیدوارم اونا هم به یادم باشن ولی به خوشی :)