نقطه 103

شاید دیگه همه عزیزانی که میان وبم بدونن من یه ادم شادو پایه همه جور خل بازی هستم و اصلا تا حالا کسی منو ندیده ناراحت باشم چه برسه بخوام غصه بخورمو گریه کنم

ولی متاسفانه بعضی از دوستانی در وب من هستن که خیلی غصه میخورن انقدر زیاد احساس غم میکنن که حتی شبا براشون با گریه صبح میشه حالا یا به دلیل مشکل تو خونه یا مشکلات عشقی و عاشقی. من گشتم عوارض این مشکلاتو چه تو دین چه تو علم پیدا کردم که تو زیر میذارم :

برای دوستانی که علم رو بیشتر قبول دارن:

میگرن، سکته ی قلبی در میان سالی ،فشار خون، سکه ی مغزی در پزشکی و افسردگی ، تنها ماندن ، عذاب وجدان و بیماری های عصبی در روانشناسی

برای عزیزانی که حرف خدا و دین رو قبول دارن:

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: آتش اندوه و غم، بدن آدمی را می گدازد و مانند فلزّ مذابی آب می کند.

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: اثر غصه و غم، انسان نیرومند را ناتوان می کند و در جوانی او را فرسوده و نیمه پیر می سازد.

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: غم و اندوه تعادل جسم را بر هم می زند و بدن آدمی را ویران می کند.

خودتون میدونید بشینید وجدانن فکر کنید چه سودی تو گوش دادن به آهنگ ها یا نگاه کردن عکسایی که خاطره داریم باهاشون هست که شبارو با گریه سپری میکنید با مرور خاطرات . که چی واسه خودتون غصه میتراشید و هنوز به فکر کسایی هستید که اصلا شمارو حتی ممکنه یادشون نباشه خلاص کنید خودتون از شر این خاطرات بابای خودتون در میارید واسه چی؟ واسه کی؟

فقط یادتون باشه عزیزان خیلی از ما تو سن 16 تا 20 سالگی هنوز یک چهارم عمرمون زندگی کردیم تو این یک چهارم بلایی سر خودمون نیاریم که باقی عمرون هرروزش بابامون بیاد جلو چشمون

خودتون میدونید

پدیه شاد

برچسبها: حرف دل, غصه, ناراحتی